Yazar Hakkında

Kemal DOĞANAY
Kendisi Hakkında Yazdığı k.doğanay HAYATI Türk Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi şairimizin yaşam öyküsünü şöyle vermiştir; Şair.1954, Karaşeyh Köyü/Zile/Tokat/ doğumlu .İlkokul’u köyünde, Ortaokulu Zile’de okudu. Tokat Öğretmen Okulu (1972) ve AÖF iktisat Bölümü (1988) mezunu. 1972 yılından itibaren Kastamonu, Ankara, Tokat ve Almanya’da görev yaptı. Mesleğindeki Başarılarından dolayı ödüller aldı. Evli ve üç çocuk babası. Yazı ve şiirleri; Bozkurt Dergisi’nde başlayarak, Ortadoğu, Millet, Her gün,Tercüman,Türkiye, Cide Postası, Zile Postası (23 yıl yazdı) Gazeteleri ile Öncü, Milliyetçi Yol, Hakses, Diyanet, Eğitim Alanı, Çağdaş Eğitim, Kümbet, Memleket ( Yayın Kurulunda),İnsanca,Dost,Tribün ( Baş Yazarı),Dergilerinde yayımlandı. Cıvıltı adlı Çocuk Gazetesi’nin Genel Yayın Yönetmenliğini yaptı. Türkiye Yazarlar Birliği Üyesidir. ESERLERİ; 1.Elif Ana ( Çocuk Hikayesi ) 2.Sevda Şiirleri ( Şiirler ) 3.Can Eriği ( Çocuk Şiirleri ) 4. Akıncıların Ruhu ( Roman _Tefrika). Kemal DOĞANAY

Şiirlerim - Makalelerim - Hikayelerim

ESKİ EŞYALAR

       “Mal canın yongasıdır!”

       Sabahları çok erken kalkarım. Kahvaltımı yapar,yürüyüşe çıkarım.

Bu günde öyle yaptım.Erkenden kalktım.Yürüyüşe çıktım.

       En uzak kahveye kadar yürürüm. Sonra orda oturur, çayımı içer, günlük gazeteleri okurum. Aklıma gelen şeyleri yazarım. Bu bazen bir şiir, bazen bir hikaye, bazı da bir makale olur.

Zaten ben genellikle şiirleri yürüyüş yaparken hazırlar ve cebimden defteri çıkarır yollarda yazarım.

    Eve biraz uzak, yolun kenarında iki tane büyük çöp bidonları vardır. Çöp varsa, onlara atar, önlerinden geçerim. Evin çöplerini dökmek, sabah benim birinci vazifemdir.

    Sabah çöpü aldım, torbasıyla bidona atacaktım ki; Bidonun tam köşesinde duran süslü bir pasta kutusu dikkatimi çekti.Birinin doğum günüymüş sanırım.Pastayı yemişler, kutuyu da kıyamamış boş halde bidonun tam bir köşesine koymuşlar. Biri belki beğenir de alır düşüncesini taşımış olmalılar.

   Oysa içi boş kutuyu kim neylesin!..

Bu düşünceler beni taa yıllar öncesine götürdü.

    O zamanlar Almanya’da görevliydim. Yeni bir ev bulmuş, iki arkadaş oraya taşınacaktık. Daha önce pansiyonda kalıyorduk. Pansiyonun içi konforluydu. Şimdiki evin içi boştu. Hiçbir eşyası yoktu. Bizim dayayıp döşememiz gerekti.

    Hemşerim olan bir velim vardı. Hanımı orada ortaokulu bitirmişti. Komşularla ve Türk Ailelerle arası iyiydi. Komşularının hepsi Almandı.Almanlarla da içli dışlıydı.

      Ona dedim ki;

--- Yenge bize yatak, yorgan, kanape ve koltuk takımları lazım. Bulabilir misin?

      Yengem;

--- Bir araştırayım, dedi. Bulursam size haber veririm.

     Bir hafta sonra haber geldi. Komşularından Yaşlı Teyzenin biri evin eşyalarını yenilemiş.Eskilerini de atacakmış.

      Almanya’da eşya atmaköyle kolay değil.Belediyeye para ödemesi gerekiyor.Bu da bayağı bir para tutuyor. Onun için herkes verecek birini veya atacak gizli bir yer arıyor. Teyzenin eskileri garajında duruyormuş.

--- Ben veririm. Haber verin hemen gelsin alsınlar, demiş.

    Sağ olsun Yenge Hanım da bize haber verdi.

Bir velinin de kamyoneti varmış. Onu da ayarladık. Müsait bir günde eşyaları almaya gittik.

Bize göre oldukça yeni ev eşyaları. Her şey var. Yemek masasına kadar.

Kadıncağız biz gelmeden önce hepsini güzelcesilmiş,hazırlamış.

Bizim hemşeri kamyonetin sahibi ve iki arkadaş biz de almaya gittik.Eşyaları yüklemeye başladık. Eşyaların bir kısmı ağır. Zor kaldırıyoruz. Zaman zaman yere koyarak dinlenmek veya çevirmek gerekiyor.

        Teyze yerinde duramıyor. Almanca konuşup duruyor.Tabii biz de ne dediğini gayet iyi anlıyoruz.

--- Aman yere bırakmayın…Toz olur…Bir yerleri yırtılır.Eşyalara yazık olur!

Ben gülmeye başladım.

       Arkadaş;

--- Yine neden gülüyorsun arkadaş ,dedi?

--- Ulan neden gülmeyeyim?..Kadın zaten çöpe atacak.Biz aldık bedava götürüyoruz.O da para vermekten kurtuldu. Şimdi bir de eşyaları yıpratmayın diye, söyleniyor!

--- Ee eskide olsa eşyaları atmak öyle kolay değil.Ne demiş atalarımız;

--- “Mal canın yongasıdır!”

--- Kolay kolay elden çıkarılmaz.

    Düşündüm!...

     Arkadaş haklıydı.

Şimdi pasta kutusunu görünce o yıllar aklıma geldi.

 Çocuk bile eski kutuyu kıyıp da  çöp bidonuna atamamış.

Öyle köşeye koymuş ki, belki biri beğenirde gelir alır, diye…

Halbuki;

---“ Boş kutuyu kim ne yapacak?”

--- Demek ki, dedim Eski Eşyalar bu kadar değerli oluyor!

 

Kemal DOĞANAY

 


YAZARA AİT YAZILAR

Yazı Başlığı Tarih Okunma
TÜRK SÖZÜ 2021-03-27 08:13:52 304
TÜRK'ÜM NE MUTLU BANA 2021-02-16 09:05:24 290
Demirtaş Teröristtir 2020-12-26 19:12:20 311
YENİDEN DİRİLİŞ 2020-12-03 19:44:47 149
AVRUPA'NIN TÜRKÜYE'YE BAKIŞ AÇISI 2020-11-27 15:23:30 118
KARANTİNA GÜNLÜKLERİ-4 2020-06-17 16:06:33 672
KARANTİNA GÜNLÜKLERİ-3 2020-06-11 09:00:13 106
KARANTİNA GÜNLÜKLERİ-2 2020-06-02 14:57:47 105
KARANTİNA GÜNLÜKLERİ-1 2020-05-31 08:33:00 456
KORONAVİRÜS GÜNLÜKLERİ-5 2020-05-12 03:34:32 388
KORONAVİRÜS GÜNLÜKLERİ-4 2020-04-19 18:59:06 842
KORONAVİRÜS GÜNLÜKLERİ-3 2020-04-12 09:07:25 139
KORONAVİRÜS GÜNLÜKLERİ-3 2020-04-12 09:06:40 124
KORONAVİRÜS GÜNLÜKLERİ-2 2020-04-08 14:13:09 127
KORONAVİRÜS GÜNLÜKLERİ 2020-03-31 08:32:20 123
ADALET ÖLÜR MÜ? 2020-03-23 08:54:44 531
AİLELER DİKKAT DİYORUZ! 2020-02-08 18:56:30 455
ESKİ EŞYALAR 2020-02-02 16:28:58 485
BARIŞIN ZAMANI 2020-01-19 19:21:52 442
Herkes Görevini Yapmalı 2019-01-31 16:34:03 981